De kneuzeschuiver

Eens hobbelde ik op m’n ouwe Honda 500cc off the road door de zon. Niet wetende dat ik ruzie met het ding ging krijgen. Na een korte stop sloeg ik kordaat de kickstart aan. En die mepte ongenadig terug. Tering, wat een pijn, maanden krukken en hinder. Ik vond er wat op…

kneuzeschuiver

De ellende is dat je bij krukken constant je been moet liften en er vermoeidheid en verzuring in je knie en bovenbeen optreedt. Hinkend ben ik in de schuur aan het knutselen geslagen om een slof te maken, waar ik m’n voet schuin in kan steken om been en knie te ontlasten. De rolslof.

Het omgekrulde lood hield m’n verbonden voet in het gareel en goed aangeslagen rollers op pinnen zorgden ervoor dat ik kon rijden, ergo krukkend m’n been meetrekken, zonder door het huis te skaten…

Het was een genot, echt. De trap op lukt niet maar rustig naar de pot koersen was een eitje. M’n been kwam duidelijk tot rust. Fijne vrienden hebben de rolslof omgedoopt tot kneuzeschuiver. Het exemplaar staat nu in het museum voor podotherapie.

Tags:

1 reactie op “De kneuzeschuiver”

  1. CrossCoen says:

    Ha die bas!!

    Geweldig ding!! Heb er net zelf ene gemaakt haha!
    Want zoals ze zeggen, ….. is een vak.. is krukkenlopen dat ook!
    ik heb dikke schik met me kneuzenschuiver!

    groet Coen

Plaats een reactie